Fascijalna manipulacija STECCO

Predstavlja tehniku kojom se identifikuje i tretira disfunkcionalna fascija.

Fascija predstavlja meko vezivno tkivo koje obuhvata sve mišiće u telu, čak i miofibrile, okružuje zglobove i unutrašnje organe, držeći ih na mestu.

Anatomski se deli na 3 sloja:

1. Retinaculum cutis superficialis– površna fascija koja se zajedno sa adipoznim slojem nalazi ispod kože.

Njena uloga se ogleda u olakšavanju pokretljivosti kože u odnosu na druge strukture, štiti površne krvne i limfne sudove, kao i nerve. Ona takođe razdvaja eksteroceptore koji se nalaze u koži od onih u dubljim slojevima fascije.

2. Membranozni sloj
3. Retinaculum cutis profundus-Duboka fascija

Prekriva mišiće i nalazi se ispod površne.

Sastoji se od 

1. a) Aponeurotske fascije koja je prisutna samo na ekstremitetima, kao omotač trbušnog zida i kod grudne fascije.

Slojevi su rasopređeni u različitim pravcima kako bi se prilagodili pokretu.

b) Epimizijalne fascije koja obavija svaku mišićnu grupu ali i pojedinačno mišično vlakno u telu a na nekim mestima i ulazi u sam mišić.

Prema histološkom sastavu fascija je slična tetivama i ligamentima ali se razlikuje u funkciji. Ćelije zadužene za sintezu kolagena u vezivnom tkivu kao što je fascija su fibroblasti, a fasciositi vrše sintezu hijalurona koji je izuzetno značajan kod tretmana fascije.

Funkcija fascije ogleda se u pokretanju segmenata tela zajedno sa drugim strukturama kao što su zglobovi, tetive i ligametni. Zbog prisustva hijalurona u svom sastavu fascija omogućava mišićima da „klize“ prilikom pokreta ispod nje i time olakšavaju pokret.

Zašto se javlja miofascijalni bol?

 Usled stalno ponavljajućih pokreta koje vršimo u svakodnevnom životu narušava se sinteza hijalurona, a samim tim i sistem klizanja mišića ispod fascije. Takođe, bol se javlja kao sekundarna posledica nekog drugog bolnog stanja jer zbog rasprostranjenosti fascije po celom telu dolazi do kompenzacije, čak i u udaljenim segmentima u odnosu na primaran izvor bola. Razni hirurški zahvati, ožiljna tkiva takođe mogu narušiti sintezu hijalurona u nekim delovima fascije.

Kako Stecco deluje kod bolnih stanja?

Dr Carla Stecco i njen otac fizioterapeut Luigi Stecco kroz dugogodišnja istraživanja došli su do zaključka da mehaničkim pritiskom na dezifikaciona mesta na fasciji stimulišemo ćelije fasciocite da ponovo luče hijaluron. Da bi došlo do ponovne sinteze hijalurona potrebno je da telo prođe kroz 3 faze:

1. Inflamatorna (zapaljenska) koja se javlja nekoliko minuta nakon terapije
2. Proliferacije (umnožavanje broja ćelija)
3. Remodelovanja- kada ponovo uspostavimo normalan sistem klizanja, javlja se otprilke 48-72h nakon

Princip Stecco tretmana se zasniva na činjenici da se ljudsko telo pokreće u 3 ravni, frontalnoj sagitalnoj i horizontalnoj. Na osnovu ovih ravni u svakom segmentu tela postoji 10 tačaka od kojih 6 CC (centri koordinacije) i 4 CF (centri fuzije)

Da bi se otkrila dezifikacija fascije, terapeut prvo mora pronaći bolne pokrete u jednoj od gore navedenih ravni. Terapeut locira ravan pomoću testova koji ponekad provociraju bol, ali i palpatornih tehnika. Nakon lociranja ravni i tačaka u segmentima, počinje i sam tretman. Terapeut manuelno tretira dezifikaciju na fasciji u trajanju 4 do 6 minuta po tački u zavisnosti od stepena dezifikacije. Obzirom da se na ovaj način izaziva zapaljenska reakcija organizma normalno je da pacijent oseća bol na mestu tretiranja tačke.

Ovim tretmanom se resava miofascijalni bol ali I visceralne disfunkcije kao sto su : Gastritis, refluks, nadutost, plitko disanje, poliurija, urinarnu inkontinenciju, hipertenziju, osećaj kvržice u grlu, disfagiju, opstipaciju/dijareju, graničnu disfunkciju štitne žlezde, idiopatske bolove u stomaku. Stanja vezana za cefalično područje kao što su otitis media, cervikogeni vrtoglavica i mnoga druga stanja.